Hvað
Ákvað að blasta hér inn skrifum sem ég rakst á vefnum í dag - athyglisverð nálgun og skoðun á knattspyrnunni á Þingeyri. Dæmi hver fyrir sig! Verðið að afsaka lengdina á þessum skrifum! Sjá síðuna hér!
Skrifað þann maí 29, 2008 af Daðey Arnborg
Ég verð bara að tjá mig um íþróttafélag okkar Þingeyringa. Eða öllu heldur stolt mitt á íþróttafélagi okkar Þingeyringa. ÉG ER SVO STOLT AF ÍÞRÓTTAFÉLAGINU OKKAR ÞINGEYRINGA, HÖFRUNGI, AÐ MÉR ÞÆTTI RÉTT AÐ BREYTA NAFNINU Í HÖRMUNGUR!!!!
Þetta er ekki vegna þess að þeir töpuðu fyrir Skallagrími núna á síðustu helgi. Hinsvegar tengist þetta þeim leik verulega, og vinnubrögðunum sem voru höfð í kringum hann! Þetta “van-stolt” mitt á mínu liði stafar af þeim vinnubrögðum sem voru höfð í kringum þennan leik og því hvernig fölsk von var vakin upp meðal þeirra leikmanna sem hafa æft með liðinu í vetur.
Þegar stóra stundin rann upp á laugardaginn, voru aðeins liðnir u.þ.b. 12 klukkutímar síðan Valdi, og margir aðrir, fengu að vita að þeir væru ekki með í liðinu. Það sem er enn hallærislegra er að Valdi var að leita sér upplýsinga um hvenær hann ætti að mæta og hvernig ætti að nálgast búning þegar honum er tilkynnt þetta!
Í staðin fyrir amk 4 leikmenn sem hafa æft í vetur, voru fengnir vinir og vandamenn héðan og þaðan af landinu til þess að spila. Sagan segir meira að segja að Höfrungur hafi borgað flugfar frá Akureyri fyrir son formannsins til þess að hann gæti spilað með…sel það ekki dýrara en ég keypti það, en velti þá fyrir mér hvernig var með alla hina sem komu að sunnan.
Ég hef heyrt í fjölmörgum Þingeyringum sem undrast á því hve fámennt var í áhorfendastúkunni…þar sem þetta var nú heimaleikur. Ég hef líka heyrt í fjölmörgum Þingeyringum sem sáu ekki sóma sinn í að mæta vegna þess hvernig komið var fram við heimamenn. Enn aðrir mættu á völlinn og hvöttu Skallagrím áfram frekar en Höfrung. Smart ekki satt? En það er víst erfitt að fara fram á liðsheild áhorfenda þegar lisheildin í liðinu er ekki meiri en þetta…
Svar við skrifum Daðeyjar;
Skrifað þann maí 30, 2008 af Ellert Örn
Sæl Daðey Arnborg.
Mér þykir miður að þín upplifun af þessum viðburði skuli vera svona neikvæð.
Ætla að svara þér og skrifum þínum eftir bestu getu án þess að skrifa of mikið og halda mig við það áþreyfanlega og staðreyndir málsins.
Að afskræma nafn íþróttafélagsins vegna þessa viðburðar þykir mér meira miður því þar með er verið að tala niður til allra Höfrunga og um leið að leggja dóm á allt það góða starf sem Höfrungur er að vinna – sem er svo miklu meira en þessi knattspyrnuleikur. Þetta kemst eflaust næst því að leggja nafn Drottins við hégóma og það fer nú ekki snót eins og þér.
Í knattspyrnuliði á enginn fast sæti í liðinu - sama hve vel menn mæta og æfa. Vikuna fyrir leikinn var æfing á grasinu á Þingeyri - þeir sem ekki mættu þangað og létu ekki vita af sér færðust aftar í goggunnarröðinni, þ.e.a.s. fyrir utan vissa aðkomumenn. Á þessari æfingu fengu leikmenn upplýsingar um hvenær og hvar ætti að mæta. Hvort einhver brotalöm hafið verið á boðun leikmann á þessa æfingu skal ósagt látið.
Hvað vonir og falskar vonir leikmanna varðar þá er það nú oftar en ekki þannig í kanttspyrnu og öðrum íþróttum að hver er sinnar gæfu smiður! Æfingar okkar voru einu sinni í viku – innanhús – sem telst til lágmarksæfinga og engan veginn nægur undirbúningur fyrir 90 mínútna knattspyrnuleik á 60×100 metra knattspyrnuvelli! Til þess þurfti hver og einn að rækta eigin líkama og sál á eigin vegum í vetur. Það gerðu nokkrir í leikmannahópnum á Þingeyri.
Að sjálfsögðu voru fengnir vinir til að spila leikinn (ekki förum við að boða óvini okkar…? :)) og komu þeir frá Reykjavík og Akureyri.
Höfrungur hefur ekki og mun ekki leggja út eina krónu vegna þessa verkefnis. Þannig að öll þau skrif falla niður dauð. Þetta er allt rekið á styrkjum góðra fyrirtækja á NV-Vestfjörðum.
Finnst mér lágkúrulegt að vera persónugera þessi skrif um leikinn með því að blanda föður og syni í umræðuna. Leikmaðurinn sem koma frá Akureyri hefur verið Höfrungur frá blautu barnsbeini og hefur víðtæka reynslu af knattspyrnu sem Höfrungur að sjálfsögðu nýtti sér fyrst hún stóð til boða. Allir eru synir einhvers og á svona litlum stað eins og við búum á getur að sjálfsögðu komið upp svona tengsl, þ.e. leikmaður og formaður. En það skiptir bara engu máli.
Við erum ekki ennþá nægilega margir „heimamennirnir“ sem erum tilbúnir í 90 mínútna knattspyrnuleik. Því var róið á önnur mið til að manna liðið sem gæti verið samkeppnisfært á velli. Því ekki getum við gert eins og í handboltanum – skipt mönnum út og inn þegar þreytan kemur og fer!
Megum ekki heldur gleyma því hvar við búum og okkar ágætu höfðatölu – það vantar alltaf fleiri skrokka! Sama í hvað það er!
Eitt af markmiðum þessa verkefnis, þ.e. þátttöku í Bikarkeppni KSÍ er að reyna að skapa ákveðna hefð og hefja íþróttir og knattspyrnu aðeins upp úr þeim öldudal sem við höfum of lengi verið í á Þingeyri hvað þessi málefni varðar. Hvort þetta er rétt eða röng leið verður tíminn eða aðrir að dæma um. En við vitum þó að Róm var ekki byggð á einum degi og að skapa hefð, fyrirmyndir og stemmningu í kringum knattspynuna tekur tíma.
Einhverjir þurfa að ryðja veginn og því fylgir einhver fórnunarkostnaður en markmiðið er að endingu að þau börn sem eru að horfa á leiki eins og sl. laugardag sjái sér einhvern hag í því að æfa íþróttir og stefna að því að spila leik sem þenna í framtíðinni. Því er vonandi að með tímanum muni hlutfall „heimamanna” aukast í liðinu. Þess ber þó að geta að af þeim 19 leikmönnum sem voru í kringum liðið núna eru ellefu sem ég tel sem Höfrunga/“heimamenn”.
Hvað áhorfendastúkuna varðar þá er það líka partur af þessari hefð og menningu - Þingeyringar er ekki vanir að fara á knattspyrnuvöllinn - því miður en vonandi að þeir fái fleiri tækifæri á komandi árum. Aukin stemmning og fleiri áhorfendur er eitthvað sem kemur með fleiri leikjum og svo ég tala nú ekki um með bættum árangri – innan vallar sem utan.
Það er grunnt á æskulýðsandanum og tryggðinni ef leikmannaval þjálfarans hefur áhrif á hverjir mæta og hverjir eru hvattir áfram í stúkunni. En það verður hver og einn að eiga við sig.
Þykir mér fokið í flest skjól ef eini fótboltaleikur ársins á Þingeyri er að valda svona neikvæðu hugarangri meðal samfélagsþegna í Dýrafirði að það er varla hægt að bjóða upp á slíkan viðburð aftur af því að einhverjir gætu orðið ósammála uppstillingu þjálfarans? Eða hvað? Á þessi viðburður sér eitthvað líf á Þingeyri?
Mín upplifun af þessum viðburði er ekkert nema jákvæð – fyrir utan þessi skrif – og allir sem ég hef hitt varðandi þennan viðburð fagna honum og vilja meira…
Vonandi að þetta upplýsi þig (og aðra) eitthvað um stöðu mála varðandi verkefnið; Bikarævintýri Höfrungs.
Með virðingu og vinsemd
Ellert Örn Erlingsson
Framkvæmdarstjóri knattspyrnudeildar Höfrungs
