Síðuhöfundur hefur getið sér gott orð fyrir spádómshæfileika - nú er komið að lokaumferð Landsbankaunferðarinnar - hvernig fer… heimildarmenn Urrrriðans hafa í samstarfi við elli.is ákveðið að opinbera morgundaginn!
Valur - HK 5 - 0
1-0 ´17 min. Sigurbjörn Örn Hreiðarsson (víti)
2-0 ´25 min. Helgi Sig.
3-0 ´35 min. Sigurbjörn Örn Hreiðarsson (víti)
4-0 ´44 min. Gummi Ben.
5-0 ´73 min. Helgi Sig.
Víkingur - FH 1-1
1-0 ´43 min. Matthías Guðmundsson
1-1 ´93 min. Eftir hornspyrnu í viðbótartíma á Ingvar Kale (markmaður Víkings) skot á mark FH sem Daði Lár. nær ekki að halda og missir knöttinn fyrir fætur Þorvaldar Sveins Sveinssonar, sem skorar með tá vinstri fótar - ótrúlegt!
KR - Fylkir 1-2
1-0 ´3 min. Björgólfur Takafúsa
1-1 ´51 min. Albert Ingason
1-2 ´79 min. Páll Einarsson
´86 min. KR misnotar víti - Rúnar Kristinsson
Breiðablik - Fram 3-1
1-0 ´31 min. Prinz
2-0 ´63 min. Prinz
3-0 ´68 min. Prinz
3-1 ´82 min. Jónas Grani
Keflavík - ÍA 0-4
´2 min. Rautt spjald - Bjarki Freyr Guðmundsson (KEF).
´2 min. Bjarni Guðjónsson (ÍA) borinn af velli.
0-1 ´3 min. Þórður Guðjónsson (víti)
0-2 ´26 min. Björn Bergmann
´44 min. Rautt spjald - Guðmundur Mate (KEF).
´44 min. Björn Bergmann (ÍA) borinn af velli.
´45 min. Rautt spjald - Kristján Guðmundsson þjálfari KEF.
0-3 ´63 min. Andri Júlíusson
0-4 ´87 min. Þórður Guðjónsson
´89 min. leikurinn flautaður af vegna slagsmála leikmanna.
Já svona fer þetta á morgun - innilega til hamingju Sigurbjörn og aðrir Valsmenn. Sömuleiðis heillaóskir til Þobba og annarra Víkinga! Gat vart verið betra fyrst KR fór niður… –>
Einu sinni var gamall prestur sem var kominn með nóg af því að fólkið í
sókninni hans var alltaf að játa framhjáhöld í ritningarstólnum.
Einn sunnudaginn í messu sagði hann “Ef að ég heyri eina manneskju enn
játa framhjáhald þá hætti ég!”
Öllum líkaði vel við prestinn svo að þau fundu uppá leyniorði. Ef
einhver þyrfti að játa framhjáhald þá myndi hann segja í staðinn að hann hefði dottið.
Þetta virtist vera ásættanlegt fyrir prestinn og gengu hlutirnir vel
þangað til að presturinn lést af elli.
Nokkrum dögum eftir að nýji presturinn kom fór hann á fund hjá
bæjarstjóranum, mjög áhyggjufullur.
“Bæjarstjóri, þú verður að gera eitthvað í þessu með gangstéttarnar
hérna. Þegar að fólk kemur í ritningarstólinn minn þá segja þau öll að þau hafa dottið!”
Bæjarstjórinn áttaði sig á því að enginn í bænum væri búinn að segja
honum frá leyniorðinu og byrjaði að skellihlægja. En áður en að hann gat útskýrt þetta benti presturinn reiðilega á hann og sagði:
“Ég skil ekki í afhverju í ósköpunum þú ert að hlægja, konan þín er búin að detta þrisvar sinnum í þessari viku!”
Tvær konur eru að bíða á biðstofunni við Gullna hliðið og eru að bera saman sögurnar af því hvernig þær dóu.
Sú fyrri segir: “Ég fraus til bana.”
“En hræðilegt,” segir hin, “að frjósa til bana. Það hlýtur að hafa verið kvalarfullt?”
“Ekkert svo,” segir sú fyrri, “þegar maður er hættur að skjálfa af kulda verður maður bara syfjaður og finnur fyrir hlýju. Loks dettur maður bara út. Hvað með þig? Hvað gerðist?”
“Ég fékk hjartaáfall. Mig var búið að gruna manninn minn lengi um framhjáhald og ákvað að koma snemma heim úr vinnunni einn daginn. En þegar ég kom heim, sat hann bara inni í stofu og horfði á sjónvarpið.”
“Nú?” spyr sú fyrri. “En hvað gerðist?”
“Ég var alveg viss um að það væri önnur kona í húsinu, svo ég hljóp um allt að leita. Upp á háaloft, niður í kjallara, inni í alla skápa og undir öll rúm. Ég hélt þessu áfram þar til ég var búin að kemba allt húsið. Þegar því var lokið var ég svo örmagna að ég hné niður, fékk hjartaáfall og dó.”
“Hmm,” segir sú fyrri, “leitt að þú skyldir ekki kíkja í frystikistuna. Þá værum við báðar á lífi.”
Í tilefni afmælis þann 12. sept. sl. fór maður aðeins á hugarflug… ég er orðin 32 ára. Fólk eldra en 30 ára ætti að vera dáið!(eða vorum við bara heppin?)
Ég var að spjalla um daginn við vin minn um þá “gömlu góðu daga” og við komumst að því að fólk sem er eldra en 30 ára ætti í raun að vera dáið. Já, samkvæmt löggjöfum og skriffinnum nútímans ættu þau okkar sem voru börn á 5., 6., 7. og fyrrihluta 8. áratuga síðustu aldar ekki að hafa lifað af.
HVERS VEGNA VAR ÞESSI NIÐURSTAÐA OKKAR SVONA?
Jú, barnarúmin okkar voru máluð með blýmálningu.
Það var engin barnalæsing á lyfjaglösum, hurðum eða skápum og þegar við hjóluðum notaði ekkert okkar hjálm.
Sem börn sátum við í bílum án öryggisbelta og/eða púða.
Að fá far á vörubílspalli var sérlega gaman. Við borðuðum brauð með smjöri, drukkum gos með sykri, en fæst okkar lentu í offituvandamálum, því við vorum alltaf úti að leika, við deildum gjarnan gosflösku með öðrum og allir drukku úr sömu flöskunni án þess að nokkur létist.
Við vörðum löngum stundum í að byggja kassabíl úr dóti og drasli og þutum á honum niður brekkuna, bara til að uppgötva að við höfðum gleymt bremsunum. Eftir nokkrar veltur lærðum við að leysa vandamálið.
Við forum að heiman snemma á morgnanna til að leika okkur allan daginn og komum aftur heim í kvöldmat Enginn hafði möguleika á því að ná í okkur yfir daginn.
Engir farsímar. Ha, engir farsímar? Óhugsandi! Sumir áttu litlar talstöðvar sem var flott að eiga!
Við áttum ekki Playstation, Nintento 64, X-box, enga tölvuleiki, ekki fjölmargar rásir í sjónvarpinu, ekki video, ekki gervihnattasjónvarp, ekki heimabíó, farsíma, heimilistölvu eða spjallrásir á Internetinu.
Við eignuðumst vini! Við fórum bara út og fundum þá.
Við duttum í skurði, skárum okkur, fótbrotnuðum, brutum tennur, en enginn var kærður fyrir þessi óhöpp. Þetta voru jú óhöpp. Það var ekki hægt að kenna neinum um? nema okkur sjálfum. Manstu eftir óhappi?
Við slógumst, urðum blá og marin og lærðum að komast yfir það.
Við lékum okkur í nýbyggingum, fundum upp leiki með naglaspýtum og drasli og átum Maðka og reyktum njóla. Þrátt fyrir aðvaranir voru það ekki mörg augu sem duttu út og ekki lifðu maðkarnir inni í okkur til eilífðar og margir gáfust upp á fyrsta njólanum!
Við hjóluðum eða gengum hvert til annars, bönkuðum á dyrnar, gengum inn og létum eins og heima hjá okkur.
Við lékum okkur úti eftir kvöldmat, fórum í fallin spýta, eina krónu, eltingaleik eða feluleik, svo ekki sé minnst á löggu og bófa! Svo þegar aldurinn sagði til sín fórum við í kossaleik og eignuðumst kærustu/kærasta.
Það þurfti engar félagsmiðstöðvar eða neina til að stjórna okkur - Við stjórnuðum okkur sjálf.
Sumir nemendur voru ekki eins glúrnir og aðrir, þeir lentu í tossabekk. Hræðilegt…. En þeir lifðu af.
Engin vissi hvað Rídalín var og engin bruddi pillur sem barn.
Það var farið í þrjúbíó á sunnudögum með popp með sér og kakó á Lybbís-flösku, og Andrés Önd var á dönsku, sem hefur hjálpað mörgum námsmanninum í að fóta sig í norðurlandamálunum seinna meir.
Við fórum í sunnudagsskóla eða sóttum KFUM og K, sungum og vorum í Skátunum og lærðum hnúta og kurteisi.
Ef það sprakk á hjólinu lagfærðum við það í sameiningu og alveg sjálf.
Morgunkornið okkar var m.a. TRIX morgunkorn, og við lifðum af litarefnið í því…
OG AFLEIÐINGIN ER ÞESSI!
Síðustu 50 ár hafa verið sprengja nýsköpunar og nýrra hugmynda. Við áttum frelsi, sigra ósigra og ábyrgð og við lærðum að takast á við það allt saman. Við sem ólumst upp áður en löggjafi og stjórnvöld settu lög og reglur um líf okkar sem þeir segja að sé ,,okkur sjálfum fyrir bestu?. Þessi kynslóð hefur alið af sér fólk sem er tilbúið að taka áhættu, góð að leysa vandamál og bestu fjárfestar nokkru sinni.
Einu sinni voru þrír fótboltaáhugamenn að þvælast um Sádi Arabíu.
Einn hélt með Arsenal, annar með Man. Utd. en sá þriðji með Liverpool.
Auðvitað voru þeir allir fullir, en það er stranglega bannað í Saudi Arabíu, þannig að þeir voru allir handteknir. Svo voru þeir leiddir fyrir sheikinn. Sem sagði.” Vegna drykkjuskapar á almannafæri verðið þið allir hýddir 50 svipuhöggum.
En vegna þess að í dag er þjóðhátíðardagur hjá okkur ætla ég að veita ykkur tvær óskir hvorum. Kom svo að því að hýða átti Arsenalmanninn svo hann bað um að fá kodda bundinn á bakið á sér og bestu fáanlega læknishjálp ef með þyrfti. kom svo að því að hann var hýddur, en koddinn dugði ekki nema í 15
svipuhögg þannig að hann varð alblóðugur og næstum dauður eftir þessa meðferð. En fékk læknishjálp.
Síðan kom að United manninum….Hann sagði ég vil fá tvo kodda bundna á bakið á mér, og ef með þarf þá bestu læknisaðstoð sem um getur. Svo kom að hýðingunni. koddarnir dugðu í 30 svipuhögg. Blóðugur en á lífi fékk United maðurinn góða aðhlynningu og var nokkuð kátur.
Loksins kom að Liverpoolmanninum. Hann sgði hátt og snjallt…BÆTIÐI
VIÐ 200 svipuhöggum og bindið helvítis Unitedmanninn á bakið á mér.
Prison Break þættirnir eru komnir aftur í loftið - snilldar þættir - en vonandi að þetta taki nú senn enda - þ.e. þessi saga bræðrana svo hún verði ekki útþynnt og leiðinleg eins og t.d. LOST þar sem maður er alveg lost!
An Arab was interviewed at the US Embassy for a U.S.A. Visa.
Consul: What is your name? Arab: Abdul Aziz Consul: Sex? Arab: Six to ten times a week Consul: I mean, male or female? Arab: both male and female and sometimes even camels Consul: Holy cow! Arab: Yes, cows and dogs too!!!! Consul: Man …….. isn’t it hostile? Arab: Horse style, dog style, any style Consul: Oh……….dear! Arab: Deer? No deer,they run too fast! –>
Flugvél flaug í gegnum talsvert óveður. Ókyrrðin var mikil og ekki skánaði ástandið þegar eldingu laust niður í annan vænginn. Ein kona tapaði sér alveg. Hún stóð upp fremst í vélinni og öskraði “Ég er of ung til að deyja!!”. Síðan kallaði hún “ef ég á að deyja núna þá vil ég að síðustu mínútur mínar í þessu jarðlífi verði minnisverðar. Er einhver hér í flugvélinni sem getur látið mér líða eins og sannri konu?”
Það sló á þögn í vélinni og fólkið starði á örvæntingarfullu konuna fremst í vélinni. Þá stóð karlmaður frá Texas upp aftarlega í vélinni. Hann var myndarlegur, hávaxinn, vel vaxinn. Hann gekk rólega fram ganginn og byrjaði að hneppa frá sér skyrtunni, einni tölu í einu. Enginn annar hreyfði sig.
Hann fór úr skyrtunni og hnyklaði brjóstvöðvana. Hún tók andköf…
Leikurinn tapaðist í gær með sigri! Hljómar fárnlega - en BÍ/Bolungarvík sigraði Tindastól 2-1 en það var ekki nóg og því fer Tindastóll áfram 4-2 samanlagt. Við lágum í færum og í fyrr hálfleik leið manni eins og við værum að spila við 3. flokk - við áttum völlinn og færinn… úfff
Hafði tíma á heimleiðinni í gær til að rifja upp með sjálfum mér þau álög sem virðast hvíla á mér og þessum ágæta velli í Bolungarvík - Hef spilað þar fjóra leiki og aldrei tapar - tveir sigra og tvö jafntefli - samt hefur maður gegnið af velli sigraður - óþolandi! Fyrst 1999 með Hvöt, þá fór KÍB áfram eftir 1-1 jafntefli í víkinni (samanlagt 3-3), 2004 með BÍ, þá þurftum við að sigra með x mörgum mörkum og stóla á önnur úrslit, sigruðum leikinn en ekki nóg til og svo aftur núna 2007. Leikurinn 2005 fór 4-4 (BÍ vs. Bol.vík) en réði ekki úrslitum varðandi sumarið. Var svo viss um að þessi grýla hyrfi í gær!
Til að reyna að setja tilfinningar mínar á myndrænt form og til að leyfa þér að finna hvernig tilfinningin er þá skaltu horfa á þetta myndband og setja þig í spor leikmanns nr. 11 í hvítu.
Já þá er maður orðinn tuttuguogtólf ára - loksins og aldrei verið ferskari.
Hef verið á tveimur til þremur stöðum á sama tíma í september og sér ekki fram á endan á þeirri hringa vitleysu fyrr en í lok mánaðarins… þá tekur bara eitthvað annað við.
Síðast helgi var nokkuð mögnuð, fékk alla mína nánustu úr Reykjavík og er óhætt að segja að The Crazy Gang (a.k.a. HME, VS & ÞSS) hafi sett mark sitt á bæinn þrátt fyrir aðeins 24 klst millilendingu á Þingeyri. Tilefni komu ættingjana var skírn á drengi Ellertssyni þann 09.09.07. Drengurinn sá heitir frá og með þeim degi Þórir Hrafn.
Trosnuð liðbönd, tognun í nára og sú staðreynd að það eru ekki margir sem eiga markmannshanska eru hlestu ástæður þess að mér gefst tækifæri til að spila í úrslitaleik um laust sæti í 2. deild þegar BÍ mætir Tindastól á Ísafirði á morgun - fimmtudaginn 13. sept. - á reyndar eftir að sjá Stólana mæta - veðurspáin hljóðar uppá rigningu og 28 m/sek. í hádeginu á morgun.
